Vakantie is bij ons ongeveer hét event van het jaar. Soms gaan we niet, maar dan tóch weer wel. Soms vertrekken we spontaan eerder, omdat één van ons (lees: Martijn of ik) ineens vindt dat dat een goed idee is. Tijl moet zich daar maar aan aanpassen. Gelukkig doet hij dat al zestien jaar met verrassend veel geduld. Kind van z’n ouders.
nieuwere posts